Kontrakt terapeutyczny - ponieważ terapia psychodynamiczna zakłada dynamiczną zmianę w pacjencie i opiera się w dużej mierze na interakcji dwóch osób - w terapii psychodynamicznej rzadko określa się dokładnie długość jej trwania. Na kilku pierwszych spotkaniach pacjent przedstawia problem, z jakim przychodzi, ustala cele, jakie chciałby osiągnąć. Rolą terapeuty jest określić, na ile oczekiwania pacjenta są możliwe do spełnienia i pokazać pacjentowi cele możliwe do osiągnięcia.

Następnie ustalają setting , czyli: jak często będą się spotykać (z reguły raz lub dwa razy w tygodniu), w jakich terminach i godzinach, ile będą kosztowały sesje, a także na jakich zasadach będą się odbywały płatności np. w sytuacji nieobecności pacjenta lub terapeuty. Pierwsze dwa spotkania są również okazją do zdobycia wiedzy pacjenta o terapeucie (pacjent ma prawo pytać o jego wykształcenie, doświadczenie, sposób pracy, a także zadać pytanie o kwestie fundamentalne, takie jak wiara - jeśli uzna to za ważne), tak aby mógł podjąć decyzję, czy chce z nim pracować. Efektywna praca terapeutyczna w dużej mierze zależna jest od możliwości stworzenia sojuszu terapeutycznego miedzy pacjentem a terapeutą - dlatego zarówno terapeuta określa, czy jest gotowy podjąć się pracy z pacjentem, jak i pacjent określa, czy jest gotowy obdarzyć zaufaniem konkretnego terapeutę. Później w procesie terapii terapeuta będzie pozostawał anonimowy. Pacjent ma również prawo w każdej chwili zakończyć terapię. Z reguły jednak kończenie procesu terapeutycznego jest procesem dłuższym i decyzję taką podejmuje pacjent wspólnie z terapeutą.

Poufność informacji - pacjent ma prawo do poufności - terapeuta zobowiązany jest do zachowania tajemnicy odnoście treści wnoszonych przez pacjenta podczas sesji terapeutycznych. Zasada poufności obowiązuje również superwizora.

Superwizja - Terapeuci tworzący nasz Zespół poddają swoją pracę superwizji (czyli konsultacji doświadczonego i certyfikowanego terapeuty). Psycholog, psychoterapeuta też jest człowiekiem, a konsultacja z osobą niezaangażowaną bezpośrednio w relacje z pacjentem, pozwala bardziej obiektywnie spojrzeć na proces terapeutyczny.